
Drie
schrifturen
van de werkelijkheid.
Maurice Houyoux, modernistisch architect van de 20e eeuw. George Houyoux, gepassioneerd literair uitgever. Léon Houyoux, luministisch schilder en portrettist.
Drie figuren uit één familie: een architect, een uitgever en een schilder. Drie autonome disciplines, maar eenzelfde manier om vorm, overdracht en licht te bevragen.
OntdekkenLijn,
licht,
taal.
In het België van de 20e eeuw onderscheiden Léon Houyoux, George Houyoux en Maurice Houyoux zich elk in een eigen domein: schilderkunst, uitgeverij en architectuur. Drie blikken, drie manieren om de wereld te bewonen, elk op zijn manier.
Léon Houyoux, de oom van Maurice en George, volgde les bij Jean François Portaels aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, samen met Fernand Khnopff, James Ensor en François Halkett. Hij was 39 bij de geboorte van George Houyoux, de jongste van zijn neven, en bijna 80 toen die de Contes d’Horace Van Offel publiceerde, het eerste meesterwerk van de Éditions des Artistes: een luxueuze uitgave geïllustreerd door Belgische kunstenaars uit het interbellum.
Léon reikte George de hand en gaf hem een rijk gevuld adresboek door: James Ensor, maar ook Léon Spilliaert, Théo Van Rysselberghe, Louis Buisseret, Edgar Tytgat…
Maurice Houyoux laat een architecturaal erfgoed na dat wordt gekenmerkt door functionaliteit, esthetiek en aanpassing aan de context. Ruimtelijke en programmatische beperkingen vormen het vertrekpunt van het architectuurproject, maar moeten ook de elementen zijn waaruit de artistieke gevoeligheid van de ruimte ontstaat.
3H-videopresentatie.





